میراث
مهرگان
مهرگان، نه فقط نام یک قالیچه، که پژواک آیینی کهن است؛ جشنی از خاک و نور، که در آغاز پاییز برپا میشده تا مهر، ایزد پیمان و فروغ، در دل برگریزان بدرخشد.
زمینهٔ یشمیـخاکستری فرش، بازتاب سکون زمین است؛ همان زمینِ آرامِ پس از برداشت، و نقشهای گرم نارنجی، سرخ و زرد، تصویری از برگهاییست که در نور مهر، بر خاک مینشینند.
حاشیههای تیره، همان سایههای پایان تابستاناند، که مهرگان را در آغوش میگیرند، تا بر سفرهٔ فرش، رنگ، خاطره، و آرامش جاری شود.
مهرگان، قالیچهایست برای خانههایی که به روشنایی درون باور دارند، و به پیمان پنهان میان طبیعت و انسان.



